مقایسه نیمرخ آنتروپومتریکی و آمادگی‌جسمانی مردان تیم ملی قایقرانی کایاک ایران با نخبگان جهان- …

Abstract Connection Technology Background

در این بخش ابتدا به بیان اهمیت آگاهی از مشخصات آنتروپومتریکی و آمادگی‌جسمانی پرداخته میشود و سپس جنبههای مختلف این موضوع مورد بررسی قرار میگیرد.
2-2. تاریخچه قایقرانی
2-2-1. تاریخچه قایقرانی در جهان
قایقرانی ورزشی تقریباً نوپاست. اما، استفاده قایق به عصر حجر باز می‌گردد. از همان ابتدا، آدمی نیاز داشت تا به قایق‌های محکمی که قدرت مانور دادن داشتند، تکیه کند. با نگاهی به تاریخ می‌توان به ابداع قایق و پاروی ساخته شده از نقره اشاره کرد که در بیش از شش هزار سال پیش، در مقبره یکی از پادشاهان سومریایی در اور و در سواحل رودخانه فرات، به کوشش باستان شناسی به نام لئوناردو وولی[12] یافت شد. در آن روزگار این باور وجود داشت که پادشاه قادر است تا آخرین سفر دریایی خود را در طول رودخانه نور‌بی‌یاند[13] به پایان رساند. پس از آن، باستان شناسان مصری، به وجود قایق‌هایی که با پارو هدایت می‌شدند، پی بردند. در شبه جزیره یوکاتان در چچن ایتزا، شواهد دیگری از وجود قایق در یک نقاشی دیواری متعلق به 1150 سال پیش از میلاد به دست آمد. همچنین، در ویرانی‌های تیکال در مرکز گواتمالا، استخوان‌هایی همراه با کنده کاری‌هایی که دال بر وجود قایق در 700 سال پیش از میلاد است، دیده شد. در آثار به جا مانده، کریستف کلمب، نخستین کسی بود که واژه اسپانیایی پیراگوا را برای قایق در اروپا برگزید و مفهوم آن را نیز یک قایق بدون عرشه اعلام کرد. احتمالاً استفاده آن از گرینلند آغاز شده است، جایی که اسکیموها از آن برای شکار، ماهیگیری و رفت و آمد بین روستاها استفاده می‌کردند. قایق کایاک از استخوان‌ها و پوست حیوانات ساخته می‌شد، قایق‌ران بر روی آن می نشست و با پارویی دوکفه آن را به جلو می‌راند. عبارت کایاک ((کای+آک)) در زبان اسکیموها، به معنای ((فرد+قایق)) بود که منشأ گرینلندی آن را تایید می‌کند. اسکات جان مک گریگور، به عنوان پدر قایق‌رانی کایاک معاصر می‌شناسند، او بین سال های 1864 و 1867 درآب‌های انگلستان مسافرت و با قایق کایاک به کشورهایی نظیر؛ فرانسه، آلمان، سوئد و حتی فلسطین سفر کرد و پس از بازگشت به انگلستان باشگاه سلطنتی قایق‌رانی را تاسیس کرد. در سال 1855 نخستین مسابقات قایقرانی کایاک برای زنان در روسیه برگزار شد. در سال 1924 سازمانی به نام سازمان بین‌المللی قایقرانی(IRK) با همکاری 19 کشور در کپنهاک دانمارک تاسیس شد. در همان سال، در بازی‌های المپیک پاریس، مسابقات نمایشی کایاک و کانو برگزار شد. سرانجام، در بازی‌های المپیک 1936 در برلین، مسابقات کایاک و کانو به برنامه بازی‌ها به طور رسمی افزوده شدند. مسابقات کایاک و کانو در فواصل یک هزار و ده هزار متر در مسابقات المپیک برگزار شدند. دومین دوره مسابقات قهرمانی جهان در 1950 در شهر کپنهاک دانمارک برگزار شد. پس از جنگ جهانی دوم، سازمان بین‌المللی قایقرانی(IRK) به فدراسیون جهانی قایقرانی(ICF) تغییرنام داد که البته این تغییرنام، با ظهور گونه‌های مختلفی از مسابقات کایاک و کانو (قایق‌رانی)، در سال 1948 در بازی‌های المپیک لندن همراه بود. امروزه قایق‌رانی (مسابقات آب‌های‌آرام[14] و اسلالوم[15])، به عنوان چهارمین رشته بزرگ المپیکی، همراه با 16 مسابقه (4 مسابقه اسلالوم و 12 مسابقه آب‌های‌آرام) در جریان بازی‌های المپیک تابستانی اجرا می‌شود. همچنین، در حال حاضر بیش از 130 کشور عضو فدراسیون جهانی قایق‌رانی می‌باشند. از مهم‌ترین مسابقات بین‌المللی آب‌های آرام، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
– بازی‌های المپیک که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شوند(سال‌های زوج)
– مسابقات قهرمانی جهان که هر ساله به استثنای سال برگزاری المپیک برگزار می‌شوند.
-مسابقات جوانان قهرمانی جهان که هر دو سال یک بار برگزار می‌شوند.
– بازی‌های قاره‌ای که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شوند.
– مسابقات قهرمانی قاره‌ای که هر سال یا هر دو سال یک‌بار در قاره‌های اروپا، آسیا، آمریکا و آفریقا برگزار می‌شوند.
– بازی‌های منطقه‌ای که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شوند.
– مسابقات قهرمانی منطقه‌ای که هر سال یا هر دو سال یک بار (سال‌های فرد) برگزار می‌شوند.
همچنین مسابقات آب‌های آرام، دربرنامه‌های بازی‌های مدیترانه‌ای، بازی‌های ارتش و پلیس و بازی‌های دانشگاهی نیز معمولاً گنجانده می‌شوند (6).
2-2-2. تاریخچه قایقرانی در ایران
سابقه قایقرانی در ایران به بیش از 7 دهه قبل بر می‌گردد. هفتاد سال پیش با حضور انگلیسی‌ها در جنوب ایران اولین باشگاه قایقرانی در مسجد سلیمان تاسیس گردید. در 50 سال قبل نیز اولین باشگاه بادبانی تحت عنوان باشگاه جوانان[16] در آبادان راه‌اندازی شد. در اوایل دهه 40 هجری شمسی چند قایق از نوع K1 (کایاک یک‌نفره) و K2 (کایاک دونفره) وارد ایران شد و در دریاچه سد امیرکبیر (سد کرج) در فاصله 75 کیلومتری شمال غرب تهران به آب انداخته شد. بدین ترتیب اولین پایگاه قایقرانی زیر نظر تربیت‌بدنی و تفریحات سالم به وجود آمد. جنس قایق‌های اولیه از چوب با پوشش برزنتی و وزن آن‌ها بالای 20 کیلوگرم برای یک‌نفره و 24 کیلوگرم برای دونفره بود. از س

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

ال 1342 اولین فعالیت رسمی قایقرانی ایران شروع شد. فعالیت قایقرانی سال‌ها در سد امیرکبیر و بعدها در تالاب بندرانزلی امکان‌پذیر شد و نیروی دریایی، هوایی و زمینی هر ساله مسابقاتی را ترتیب می‌دادند.
در سال 1358 فدراسیون قایقرانی با فدراسیون ورزش‌های آبی شنا، شیرجه و واترپلو ادغام شد و در سال 1362 فدراسیون مذکور جدا و به طور مستقل کار خود را آغاز کرد. بین سال‌های 1362 تا 1383 قایقرانی در رشته‌های آب‌های‌آرام، کانوپلو، آب‌های‌خروشان (اسلالوم) و اسکی‌روی‌آب فعال و دارای 13 هیات قایقرانی در سراسر کشور بود. در سال 1383 دو رشته‌ المپیکی بادبانی و روئینگ و دو رشته دراگون‌بت و جت‌اسکی راه‌اندازی شدند، که بعد از گذشت 7 سال، در سال 1390 رشته‌های اسکی‌روی‌آب، جت‌اسکی و دراگون‌بت از این فدراسیون جدا شده و به فدراسیون ورزش‌های همگانی پیوست، حضور ورزشکاران در جوامع بین‌المللی تا به امروز ادامه دارد. قایقرانان ایرانی تاکنون توانسته‌اند افتخارات زیادی را در مسابقات برون مرزی برای ایران کسب کنند، اما بدست آوردن سکوهای المپیک هنوز برای آنها تحقق نیافته است، به همین دلیل انجام پژوهش‌های مختلف در زمینه آمادگی‌جسمانی و سایر موضوعات مرتبط جهت نیل به اهداف بزرگ ضروری است (6). امروزه فدراسیون قایقرانی نیز در راستای سیاست‌های وزارت ورزش‌وجوانان که هدف اصلی آنها شناسایی و تربیت افراد مستعد در رشته‌های ورزشی خاص است، گام برداشته و از سال 1388 شروع به ایجاد پایگاه‌های قهرمانی کرده است، اما به دلیل نبود اطلاعات جامع در رابطه با شاخص‌های خاص ورزشکاران، نیمرخ‌جسمانی و عدم آگاهی از تأثیر عوامل‌های مهم در اجرای موفق در این رشته، در کار خود چندان موفق نبوده است، تا جایی که بعد از گذشت سه سال و صرف هزینه‌های فراوان اکثر این پایگاه‌ها تعطیل شده است. آگاهی از ویژگی‌های قایقرانان موفق که امکان مقایسه ورزشکاران را با سایر قهرمانان در دیگر کشورها میسر می‌کند گام نخست در استعدادیابی محسوب می‌شوند و ویژگی‌ها به دو بخش کلی ویژگی‌های آنتروپومتریک و آمادگی‌جسمانی تقسیم می‌شوند.
2-3. مبانی نظری و پیشینه
بر اساس تحقیقات بسیاری که انجام شده است، سطح اجرای مهارت تابعی از سن و اندازه‌های بدن از قبیل قد و وزن است. همچنین ویژگی‌های آنتروپومتریکی مثل طول، قطر و محیط اندام‌ها نیز در عملکرد ورزشی تأثیر بسزایی دارند. نداشتن وضعیت بدنی مناسب موفقیت را به تأخیر می‌اندازد و حتی ممکن است آن را غیرممکن سازد. در رشته تربیت‌بدنی واژه آنتروپومتریک دو گروه عمده را در بر می‌گیرد که یکی به تعیین ساختار ‌بدن از جمله؛ قد، وزن، عرض، ضخامت، طول اندام‌ها و دیگری به تعیین ترکیب‌بدن شامل؛ توده ‌چربی و توده ‌بدون ‌چربی می‌پردازد (1). واژه فیزیولوژی آن هم در زمینه ورزش به معنای دستاوردهای فیزیولوژیک فعالیت‌بدنی در مراحل تمرین تا قهرمانی است (12). پژوهشگران بسیاری تلاش کردند تا عوامل مؤثر بر عملکرد قایقرانان کایاک را بررسی کنند، و آنچه پیچیدگی این امر را دو چندان می‌کند، تغییرات مکرر مدل قایق‌ها، پاروها، تغییر در تکنیک پاروزدن و تغییرات در قوانین قایقرانی (تغییر متراژ مسابقه) است، که این موضوع ممکن است کاربرد نتایج پژوهش‌های پیشین را در این زمینه محدود سازد.
2-3-1. سن قایقرانان
سن به عنوان یکی دیگر از عوامل مؤثر و مرتبط با عملکرد مطرح است. همچنین سن به عنوان شاخصی از بلوغ جسمانی، جنسی و ذهنی فرد است. بسیاری از مسابقات بینالمللی ورزشی از نظر سنی طبقهبندی میشوند. با این همه، تعریف از جوان و یا یک ورزشکار جوان بر اساس سن تقویمی، به سبب فعالیتهای جسمی و ذهنیای که هر یک از رشتههای ورزشی خاص نیاز دارند، یکسان نیست. برای مثال؛ ورزشکاران رشتههای شنا یا ژیمناستیک، جوانتر از همتایان خود در دیگر رشتهها هستند. این در حالی است که ورزشکاران رشتههای لژسواری یا تیراندازی، بسیار مسنتر از دیگران به نظر میرسند. از اینرو، سن پیشنهادی برای آغاز رشتۀ ورزشی قایقرانی، 10 سالگی تا 14 سالگی است؛ چرا که این ورزش نیازمند تواناییهای ویژه جسمانی است. یک ورزشکار جوان در رشته قایقرانی سنی بین 14 تا 18 سال دارد و محدودیت سنی برای شرکت در بازیهای المپیک 15 سالگی است. هندرسون[17] در سال های 1995 و 1996 نیمرخ ورزشکاران المپیکی و قهرمانان جهان را در رشته قایقرانی تهیه کرد. نتایج نشان داد که قایقرانان پیش از اینکه وارد مسابقات جهانی و یا بازی‌های المپیک شوند، بطور متوسط دارای 11 سال سابقه رقابت می‌باشند و 74% آنها 21 سال داشتند. نکته جالب توجه در این تحقیق همان‌طور که در جدول 2-1 هم مشاهده میشود میانگین سن قایقرانان در هر سه دوره المپیک در بازه 23 تا 24 سال بوده است (6).
جدول 2-1. میانگین سن ورزشکاران المپیکی (6)

مسابقات 1976 میلادی 1980 میلادی
میانگین سنی (سال) میانگین میانگین سنی (سال) میانگین
کایاک مردان
1-K 500 متر
2-K 500 متر
1-K 1000 متر

Copyright © All rights reserved. | CoverNews by AF themes.